ΣΙΓΑ ΚΑΛΕ... ΣΙΓΑ. ΘΕΛΩ ΤΡΙΓΥΡΩ ΜΟΥ ΣΥ ΓΙ

(Αυτό πρέπει να το έχω γράψει λάθος.

Λες να είναι ΣΙΓΗ το σωστό;

Και το διάστημα στη μέση λάθος είναι.

Αδέρφια συμπαθάτε με.

Είμαι αγράμματος κομμάτι)

Ο πάλαι ποτέ Νίκων

Τη δεκαετία του ΄80 είχαμε την τύχη, όσοι τέλος πάντων την είχαμε αυτή την «εξαίσια» τύχη, να βρεθούμε όχι μόνο απέναντι στα Μ.Α.Τ. του Νίκωνα του Αρκουδέα (αξέχαστο το σύνθημα: Αλλαγή δεν γίνεται χωρίς τον Αρκουδέα),  αλλά και στα Μ.Ε.Α., αφού αυτές οι δυο μονάδες είχαν αναλάβει την Πράσινη περιφρούρηση του κράτους της Αλλαγής. 
Μιλάμε για πολύ ξύλο.

Διαβάζοντας λοιπόν προχθές στο «Μαχητή» την παραπολιτική του στήλη, αυτές οι αναμνήσεις μας ξαναήρθαν στο μυαλό, όχι για κανέναν άλλον λόγο, αλλά επειδή συνειδητοποιήσαμε, για άλλη μια φορά, ότι κάθε εποχή, εκτός από τις Μονάδες Αποκατάστασης Τάξης, έχει και τα δικά της Μ.Ε.Α. (Μονάδες Ένοπλων Ανδρών). Παλιότερα τα λέγανε Τ.Ε.Α. (Τάγματα Ένοπλων Ανδρών), σήμερα τα λένε...
Μέσων Ενημέρωσης Αγόρια.
Ελπίζουμε να μας επιτρέψετε, να θυμηθούμε, αλλά και να σας θυμίσουμε σε αυτό το σημείο, κάτι από τα ζόρικα νιάτα μας. Ένα σοσιαλιστικό σύνθημα εκείνης της εποχής, το οποίο το διασκευάσαμε λίγο, για να κάτσει καλύτερα στο σήμερα αλλά και σ΄αυτό που θέλουμε να πούμε.
Πάμε όλοι μαζί λοιπόν με το ένα , με το δύο με το τρία.